| Regieplanning | Contact | Biografie
| Historiek Regies | Archief Regies | Foto's Regies |
| Nieuws | Linken | Gastenboek | Startpagina |

KUNST ADELT
speelt

een intrigerend en bevreemdend toneelspel van Sam Shepard

27 november - 3-4-10-11-17-18 december 2010 om 20u.
in "De Zeven Torentjes" - Canadaring 41, Assebroek-Brugge

Reservatie ....klik hier


HET VERHAAL

Een dor en onvruchtbaar maïsveld.
Een vervallen en claustrofobisch erf.
Een familie van vernielde hoop en verloren dromen.
Eén tragische fout in het verleden houdt ze in een dodelijke greep.
Achtervolgd
door een ‘diep begraven donker geheim’,
als een woekerende kanker,
op weg naar hun totale ondergang.
Een beschadigde wereld
gekleurd door
schuld, angst, haat en obsessie.
Een horroroord
van
leugens, geweld, verboden verlangens en moord.
Maar misschien is er nog hoop…..

‘Buried Child’,
een mysterieuze komische tragedie,
graaft gruwelijk
diep
……

‘Buried Child’
is geen zorgvuldig gestructureerd verhaal.
Het is een multigelaagd stuk,
rijk aan symbolen en thema’s die belangrijker zijn dan de verhaallijn op zich.
Het is een geheel van clusters van “gefragmenteerde” beelden.
Een verzameling van deeltjes en stukjes die rond het centrale thema heen cirkelen.
Een collageachtige constructie.
Contradicties die vragen oproepen.
Geen oplossingen.
Aan de toeschouwer om de puzzelstukjes in elkaar te laten passen…

“Buried Child”
werd geschreven in 1978, ging in première in het Magic Theatre in San Francisco
en won in 1979 de Pulitzerprijs.
Het is het tweede stuk van een trilogie familiedrama’s,
samen met ‘The Curse of the Starving Class’ (1976) en ‘True West’ (1980).
Shepard herbewerkte het in 1996.
Deze tweede versie ging in première bij de Steppenwolf Theatre Company in Chicago.
‘Buried Child’ is literair te vergelijken met ‘The Homecoming’ van Pinter en ‘Desire under the Elm’ van O’Neill.


SAM SHEPARD

Het is niet verrassend dat de zoektocht naar identiteit centraal staat in het werk
van iemand die tijdens een busrit naar New York zijn eigen naam op 19 jarige leeftijd heeft laten veranderen
van Steve Rogers naar Sam Shepard .
Nog geen jaar later zag hij zijn eerste eenakters in première gaan
en won hij de eerste van zijn in totaal 10 "Obie Awards* voor de eenakters “Chicago”, “Icarus’s mother” en “Red Cross”.

Sam Shepard (1943) is zonder twijfel één van de meest vooraanstaande Amerikaanse toneelauteurs.
Hij heeft inmiddels méér dan veertig toneelstukken op zijn naam staan.
Hij was ook betrokken bij de scenario's van films als "Zabriski Point" en "Paris, Texas" (Palme d’Or in Cannes).

Zijn werk vertoont invloeden van de toneelschrijver Beckett en de regisseur en docent Joseph Chaikin.
Sam Shepard is gefascineerd door het vervagende ‘Westen’ van Amerika.
In zijn werk staan over het algemeen cowboy-achtige zwervers, aan lager wal geraakte rocksterren
of anderen die op het randje van de afgrond leven centraal,
bijna als metaforen voor het verdwijnen van de bestaande wereld.
Ze zijn op zoek naar een identiteit.
Ze wantrouwen de buitenwereld maar ze worden desondanks voortdurend belazerd.
Een lap woestijngrond wordt hen afgeschilderd als een prachtige belegging en ze geloven het.
Ze proberen de situatie meester te worden maar het lukt ze niet.

Zijn stukken verwijzen naar allerhande symbolen en iconen uit de Amerikaanse cultuur.
Opmerkelijk genoeg is Shepard bij het "grote" publiek vooral bekend als acteur van personages
die juist zo een symbolische uitstraling hebben.

Hij speelde in méér dan veertig film- en televisieproducties en werd onder andere genomineerd
voor een Oscar voor de rol van de legendarische testpiloot Chuck Yeager in "The Right Stuff".
Zijn partner is de actrice Jessica Lange.

Shepard is ook geen onbekende in de rock'n'roll-scene.
Hij deelde een flat met de zoon van Charlie Mingus, had een verhouding met rockdichteres Patti Smith
en werkte onder andere samen met Bob Dylan.