| Lopende Regie | Regieplanning | | Contact |
| Biografie | Historiek Regies | Archief Regies |
| Foto's Regies | Gastenboek | Linken | Startpagina |



NIEUWS...NIEUWS...NIEUWS...




  • De Leiezonen uit Drongen werden met "DE NAAMLOZEN" van Filip Vanluchene
    geselecteerd voor het GAMA-theaterfestival,
    dat doorgaat in september 2013 in de Gentse Minardschouwburg.
    EEN DIKKE PROFICIAT AAN DE FANTASTISCHE CAST EN DE ONGELOOFLIJKE TECHNISCHE PLOEG !!




  • Theater STROBOS - Sleidinge sleepte met de productie 'OM NOOIT TE VERGETEN' (november 2011)
    heel wat nominaties en prijzen in de wacht in de GULDEN SPOT - wedstrijd van OPENDOEK!
    Op de ontmoetingsdag van OPENDOEK OOST-VLAANDEREN in Wichelen (09.09.2012)
    mochten ze niet minder dan 5 nominaties in ontvangst nemen,
    waarvan er 2 werden verzilverd met DE GULDEN SPOT!!

    Acteursnominaties waren er voor
    Philippe Dhossche in de categorie 'beste mannelijke bijrol' voor zijn vertolking van 5 kelners
    en in de categorie 'beste vrouwelijke en mannelijke hoofdrol'
    respectievelijk Brigitte Demuynck voor haar rol als 'Irene' en Danny De Decker voor zijn rol van 'Patrick'.
    Daarnaast waren er ook nog eens extra de nominaties in de categorie 'beste productie' en 'beste vormgeving'.

    Uiteindelijk werd de vereniging beloond met
    de GULDEN SPOT voor BESTE MANNELIJKE BIJROL (Philippe Dhossche)
    en de GULDEN SPOT voor de BESTE VORMGEVING!



    Een welgemeende dikke proficiat aan STROBOS!!
    Meer dan verdiend!


  • Een schitterende backstage-impressie van grimeur Raf Goossens
    tijdens de voorstellingen van 'OM NOOIT TE VERGETEN' door THEATER STROBOS


    Het stuift hier vol met poederduivels, haarlak, mannen met pruik en dames in gein.
    Het is een echt zot kot. Let wel. Geen psychiatrie. Geen carnavalsstoet of een kabberdoes.
    Integendeel, de sereniteit zou in beken kunnen stromen want Theater Strobos speelt.
    Een stuk om nooit te vergeten in een godvergeten zaal in een door god verlaten dorp.
    Maar zonder zielenrust deze keer, want een première speelt men slechts één keer
    en een tweede kans voor een eerste indruk krijgt men niet.
    De spanning kan men snijden in blokjes.
    De spelers knarsen op de tekst en de regisseur zet nogmaals de puntjes op de overbekende i.
    Het is een heen en weergedraaf van komedianten en toneelmeesters, nagelbijtend achter de coulissen.
    De grimeur drukt een roste pruik stevig op het hoofd van een halve straatmadelief,
    zoals een koe een vla draait middenin de wei.
    Met goesting, maar met angstogen om overmand te worden door een wreed beest.
    Twee edele madammen coifferen een butler die vijf bevolkingsgroepen vertegenwoordigt.
    Een taart wordt aangesneden, de glazen voor een gezellig maal opgeblonken.
    Twee acteurs klepperen hun tekst tegen elkaar op.
    Vierhonderd meter theaterdialoog in een Olympische recordtijd.
    Mocht je de hartenklop voelen van iedereen achter de decorstukken
    je zou je wanen in een drum ’n bass party in de gure onderwereld van een grootstad.

    Het toneelstuk handelt over een familiedrama tijdens een etentje.
    Eigenlijk, feitelijk verschillende maaltijden op verscheidene plaatsen
    tijdens uiteenlopende momenten tussen broers, schone zussen, aangetrouwd of eigen bloed
    dat kruipt waar het niet gaan kan.
    Een zot kot aldus.

    De bel in de foyer klingelt tweemaal.
    Het publiek, de goedlachse doorsneepopulatie,
    schuift snel de laatste slok streekbier het keelgat binnen en wandelt naar de zaal.
    Vol verwachting en haastig.
    Met hun ene oog op hun toegangsticket en het andere op de klapstoelnummers.
    Ze schuiven in de rijen, klappen hun zetels neer en maken het zichzelf gemakkelijk.
    Inademen, links kijkend naar bekend volk. Ik zie en wordt graag gezien.
    Uitademen, rechts kijkend naar schoon gezelschap om de rest van de avond mee door te brengen.
    Een aimabel hoofdknikje. De lichten in de zaal worden gedimd. Een zigeunermelodietje vult het theater.

    Achter de coulissen maken de medewerkers een kringetje en leggen de armen om elkaars schouder.
    Niet voor een rondedans van jongens en van meisjes.
    Maar om het laatste woord van de regisseur te beluisteren.
    Iedereen buigt zich samenzweerderig en legt de handen, na de steun en toeverlaat, op elkaar
    en zwaait ze volleybalploegsgewijs de lucht in.
    Hiep hoy. Hoy.
    De kring waaiert open en enkele spelers spugen naast elkaars nek
    om anderen geen geluk te wensen bij de voorstelling.

    Ik hoorde onlangs dat fluiten achter de scène niet kon,
    want in vroegere tijden was dit het signaal voor mekaniekers om zakken zand naar beneden te smijten
    zodat het schouwburggordijn door een katrollensysteem werd opgetrokken.
    Nog altijd loopt iedereen met schrik rond om een zandzak in zijn nek te krijgen.
    Ooit werd toneel aangekondigd door driemaal te stampen op de eiken planken met een elzen stok.
    Om de geesten te verdrijven. Waarom iemand geen geluk mag gewenst worden bij een voorstelling,
    maar liever een gebroken been blijft me een raadsel. ….......

    Het applaus excelleert. Het theatergebouw schuddebuikt.
    De spelers grijpen elkaars handen en buigen. En buigen. En buigen.
    Bezwete gezichten. Een glimlach. Een lach.

    Mijn moeder zei het van in het prille begin:
    ‘Met toneel moet ge u niet teveel inlaten. Het is daar één hoerennest.’
    Ik weet niet of dat de motivatie was om bij theater te willen horen.

    Kleine faits divers, hors d ’œuvres en pousse cafés.
    Als ge tijdens een black-out rondloopt, houdt ge uw vingers in uw eigen ogen.
    Als ge niet weet vanwaar de wind waait, vraag het aan moeder.
    Als er oude boterhammen met prépare américain liggen, geeft ge ze best aan een ander.
    Als ge de decolleté van een coiffeuse wilt schminken, sluit ge uw ogen.
    Als ge als regisseur bij Strobos achter de schermen wilt staan, kunt ge best een hoop sedatieven pakken.
    Als ge als speler vaak een regisseur ziet achter scène, kunt ge best sedatieven slikken.
    Wilt ge iemand met een hoog springerig vermogen een pruik opzetten, doet ge het licht uit.
    Als ge de voorstelling niet ziet zitten, laat ge uw moeder bellen dat ze een flauwte heeft.
    Als iemand een natte olifant wil spelen, vraagt ge dit best aan een karakterspeelster.
    Als één porto vóór de voorstelling niet helpt om u te kalmeren, kunt ge best nog één nemen, en nog één.
    Als ge een klein rolletje hebt, verwacht je geen kleine pruik.
    Als een toneelmeester zijn pak niet aan de kapstok van een speler mag hangen, gebruikt hij best het hele rek van de belichting.
    Als het stuk even stilstaat, loopt de regisseur harder.
    Een toneelstuk zou altijd met een toast en flessen schuimwijn moeten eindigen,
    zoals een stripverhaal met een stapel wafels.
    Als ge koude voetjes hebt, hebt ge koude voetjes. Sloffen draagt ge enkel tijdens de voorlaatste voorstelling.
    Ook Crocs zijn sloffen.
    Ge kunt beter de taart eten als ze vers is.
    Om vader te spelen moet ge ook rekening houden met Gerard.
    Een hoofdrol tel je niet aan het aantal pruiken.
    Als je enige aandacht nodig hebt, laat je even de glazen vallen.
    Wie een kleine pruik niet geert, is een groot hoofd niet weerd.

    Break a leg.
    Merde!
    … en een vriendelijke groet
    raf
    sleidinge november 2011


  • De decorploeg van "WIJ" (Raymond, Francois, Jan en Marcel)
    aan het werk bij de opbouw van de scène voor "PASSIES".




    Regieassistente Ellen en Wendy, verantwoordelijke grime en kostumering.




    Met alle medewerkers de generale van "PASSIES" afsluiten met bubbels.



  • Denis, Obed en Etienne samen met de regisseur aan het werk voor het decor van "Het geheugen van water"



    Viviane en Valérie zijn de souffleuse en de toneelmeester van theater "Klokke"
    die zich enorm inzetten voor "Het geheugen van water"

  • Tijdens de proclamatie van DE GOUDEN MEEUW 2008-2009 in Staden (1 mei 2009) kreeg HET NIEUW VIOLIERTJE uit Assebroek
    de PRIJS VOOR

    DE BESTE PRODUCTIE

    met "PAK DE POEN" van Ray Cooney.

    Een dikke proficiat voor de volledige productieploeg! Het zwoegen en zweten heeft zijn vruchten afgeworpen!


    Luc De Ruelle kreeg

    EEN NOMINATIE

    "BESTE REGIE"

    voor dezelfde productie.




  • Op het Festival van het Amateurtheater van de Stad Gent 2008 kreeg JAN VERBOVEN als Gritzka
    in "DE WINTER ONDER DE TAFEL" door DE LEIEZONEN
    de PRIJS VOOR DE BESTE BIJROL !!
    Van harte gefeliciteerd voor deze knappe prestatie.
    Tevens ook nog "chapeau" voor de ganse acteurs- en technische ploeg voor hun schitterende deelname.





  • DE LEIEZONEN werden met "DE WINTER ONDER DE TAFEL" van Roland Topor
    geselecteerd voor deelname aan het Festival van het Amateurtheater van de stad Gent 2008!!
    De voorstelling gaat door op woensdag 24 september 2008 om 20u. in de Minardschouwburg, Walpoortstraat Gent.
    Reservatie is mogelijk vanaf 19 augustus: tel.:09 267 28 28 en via email: tickets@vooruit.be

    DEELNEMERS AAN HET FESTIVAL:
    Dinsdag 16 september: Theater Klokke
    Donderdag 18 september: Multatulitheater
    Zaterdag 20 september: Theater De Waanzin
    Maandag 22 september: La Barraca
    WOENSDAG 24 SEPTEMBER: THEATER DE LEIEZONEN
    Zaterdag 27 september:Theater Krakeel
    Zondag 28 september: PROCLAMATIE


  • de techniekers..., de productieleider...en de souffleuse

    van KUNST ADELT STEENBRUGGE , die meewerkten aan "REPLAY"




  • De cast van de succesvolle productie "Martino" bij Klokke - Gent



  • De medewerkers achter de schermen van Martino.
    Belichter Etienne Bauts,rekwisiteuse Daniëlle Barbaix, tekststeunster Viviane Bradt



    en productieleidster en regie-assistente Marie Paule Vermeulen




  • In een ontwerp van Kurt Mannaerts, werkte Denis Crispyn in een recordtempo het decor met een ontzettend vakmanschap uit,
    samen met Philemon Criel!
    Een heel dikke proficiat met het schitterend resultaat! Het overtrof de stoutste verwachtingen!!






  • Christine Van Der Steene van het Olsenaarke speelde met "Maak plaats, mevrouw!"haar 25ste rol!
    Een dikke proficiat!!

  • De technische ploeg met
    Franky (klank), Luc (decor en belichting), Emmanuel (decor), Marc (decor), Ives (decor) en Dirk (toneelmeester).




  • Al het schitterend "naaiwerk" voor deze productie werd uitgevoerd door Annick!






  • Toneelvereniging KLOKKE werd met "DE ZELFMOORDENAAR" van Nicolaj Erdman
    GESELECTEERD voor DEELNAME
    aan het FESTIVAL VAN HET AMATEURTONEEL VAN DE STAD GENT 2006 !!

    De VOORSTELLING gaat door in de GENTSE MINARDSCHOUWBURG
    Walpoortstraat, 15
    op zondag 1 oktober 2006 te 20u. met aansluitend proclamatie en receptie van het Festival

    EEN DIKKE PROFICIAT AAN DE GANSE CAST EN DE VOLTALLIGE TECHNISCHE PLOEG !!
    DAT DE BESTE MAG WINNEN !!






  • ...Timoman de ontwerper is van deze site en dat je hem kan contacteren op => timo.vanhaver@gmail.com
  • ....Timoman van Timothy komt
  • ... Timoman zijn site timoman.host.sk
  • ... dat hij voor een democratisch prijsje ook voor jou een site kan maken

  • zie ook: Het Baronneke
    Toneel Klokke
    timoman.host.sk